و نورى كه تو را فرا گرفته اثر سپيدى و پاكيزگى و درخشندگى دندانهاى اوست ، دوست خدا مىگويد : به او اجازه دهيد بر من وارد شود ، هزار غلام و هزار كنيز با شتاب به سوى آن حوريّه مىروند و اين خبر را به او بشارت مىدهند ، وى از خيمهء خود بيرون مىآيد و بر او وارد مىشود در حالى كه هفتاد جامهء رنگارنگ كه همه از زر و سيم بافته شده و به درّ و ياقوت و زبرجد آراسته گرديده و به مشك و عنبر رنگين شده‌اند بر تن دارد و به گونه‌اى است كه مغز پايش از وراى اين جامه‌ها ديده مىشود ، طول او هفتاد ذراع و ميان دو شانه‌اش ده ذراع است ، هنگامى كه نزديك دوست خدا قرار مىگيرد خدمتكاران با سينيهاى زرّين و سيمين كه پر از درّ و ياقوت و زبرجدند جلو مىآيند و آنها را نثار او مىكنند سپس دوست خدا و حوريّه يكديگر را در آغوش مىكشند و هيچ كدام از ديگرى دچار خستگى و ملالت نمىشود » . راوى گفته است : سپس ابو جعفر امام باقر عليه السّلام فرمود : « امّا بهشتى كه در كتاب خدا مذكور است عبارت از بهشت عدن ، بهشت فردوس ، بهشت نعيم و بهشت مأوى است ، و نيز خدا را بهشتهاى ديگرى بر گرداگرد اين بهشتهاست . و در آنها مؤمن هر چه دوست دارد و بدان ميل مىكند برايش فراهم است ، و به هر گونه كه بخواهد در آنها با لذّت و نعمت بسر مىبرد ، هنگامى كه مؤمن چيزى بخواهد يا آرزوى چيزى كند تنها بدين صورت آن را طلب مىكند كه بگويد : سبحانك الّهمّ ، وقتى اين را بگويد خدمتكران به آوردن چيزى كه خواسته و بدان رغبت كرده است مبادرت مىكنند بى آن كه آن را از آنان بطلبد يا به آن دستور دهد ، و اين معناى قول خداوند متعال است كه : دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ « 1 » مراد تحيّت خدمتكاران است ، و نيز فرموده است : وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 2 » ، اين را زمانى مىگويند كه لذّاتشان را از مباشرت و طعام و شراب بر آورده مىكنند و با گفتن آن به هنگام فراغ حمد خدا را به جا مىآورند . امّا اين كه فرموده است : أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ « 3 » مراد اين است كه خدمتكاران روزى دوستان خدا را مىدانند و آن را پيش از آن كه از آنها

--> ( 1 ) يونس / 10 : گفتار ( دعاى ) آنها در بهشت اين است كه : خداوندا منزّهى تو ، و تحيّت آنها سلام و آخرين سخنشان اين كه حمد مخصوص پروردگار عالميان است . ( 2 ) يونس / 10 : گفتار ( دعاى ) آنها در بهشت اين است كه : خداوندا منزّهى تو ، و تحيّت آنها سلام و آخرين سخنشان اين كه حمد مخصوص پروردگار عالميان است . ( 3 ) صافّات / 41 : براى آنها ( بندگان مخلص ) روزى معيّن و ويژه‌اى است .